Soep van de Week in het StamCafé

Onze premier maakt binnen een week meer vrienden dan Tofik Dibi in een heel jaar in de nachtsauna, op de baan, bij de pisbak of bij de wasbak van zijn roze moskee. Rob Jetten, koning van het speeddaten, werd dikke maatjes met, ja, met wie niet eigenlijk?

Uit de compilatie van collega Dorbeck (voor de leesonwilligen en de boekenhaters onder de reaguurders: Dorbeck is een personage in de roman De donkere kamer van Damokles uit 1958 van Willem Frederik Hermans) blijkt vooral dat La Jetten een ziekelijke geldingsdrang heeft. Ik heb hem nog nooit betrapt op enige ideologische diepgang, dus het kan niet zo zijn dat de Brabantse clown de wereld wil verbeteren of dat hij hogere doelen dan hemzelf nastreeft.

Deze klassieke ijdeltuit en narcist kan natuurlijk ook gewoon een gewillige marionet van superieuren zijn (de Europese Commissie, om maar iets te noemen), een soort Truman Burbank, al doe ik die creatie van Jim Carrey daarmee ernstig tekort.

Jetten doet mij niet alleen aan Truman Burbank denken, maar ook aan wethouder Tjolk Hekking uit Juinen en vooral aan Zelig, dat heerlijke personage van Woody Allen, die overal opduikt tussen wereldleiders. Leonard Zelig is een verlegen, onopvallende Joodse man uit New York met een extreem pathologische behoefte om erbij te horen en geliked te worden. Hij heeft letterlijk geen eigen identiteit. Uit angst om afgewezen te worden, transformeert hij onbewust en automatisch – zowel fysiek als mentaal – in de persoon met wie hij omgaat. Hij is de ultieme "human chameleon" (menselijke kameleon).

Windvaan en draaikont Jetten speelt net zo makkelijk de rol van premier als die van toiletjuffrouw. Toen Alexander Pechtold een keer op bezoek kwam in Nijmegen, waar Jetten in de gemeenteraad zat, zorgde zijn gedoodverfde troonopvolger ervoor dat alles tiptop in orde was. Jetten haalde zelf een doekje over de wc-bril, waarop zijn baasje moest gaan zitten.